Wie denkt dat misdaad loont heeft het mis, althans waar het de bijstand betreft. Anja is een cliënt van advocaat Jeroen Walker en zij liep op 15 maart tegen de lamp bij een controle door de politie. Drugs. Die gaf het delict door aan de gemeente, die vervolgens de bijstandsuitkering van Anja introk per 1 maart en de 14 dagen uitkering van de maand maart niet uitbetaalde, omdat door de drugs het recht op uitkering niet kon worden vastgesteld over de hele maand. Walker was het daar niet mee eens en dat komt door artikel 45 van de Participatiewet. Daarin staat, samengevat, dat gekeken wordt naar het inkomen over het deel van de maand dat er recht is op een uitkering als voorafgaand of volgend op de bijstandsverlening 30 dagen geen bijstand wordt ontvangen. Walker: ‘Anja had over de maand april ook geen uitkering ontvangen.’

Om dat artikel 45 bij een drugsdelict niet toe te passen is eigenlijk meten met twee maten, vindt Walker. Immers, als iemand in de bijstand per 15 maart een goed betaalde baan vindt voor een aantal maanden, mag hij of zij die bijstandsuitkering van die halve maand maart wél houden. Dat klinkt als een ongelijke behandeling vergeleken met de manier waarop Anja is behandeld. Wat te doen? Walker besloot bezwaar aan te tekenen tegen het besluit van de gemeente de (halve) uitkering van cliënt Anja over de maand maart te stoppen. In een hoorzitting heeft Walker heeft de zaak een aantal keren uitgelegd aan de medewerkers van de gemeente.

Walker is gerust op de goede afloop en rekent op een positief besluit van de gemeente voor zijn cliënt. ‘Het lijkt er op dat de gemeente meegaat in mijn redenering.’ Dat zou betekenen dat Anja dus wel recht heeft op die 15 dagen bijstandsuitkering in de maand maart. En als dat allemaal lukt, dan klopt de kop van dit stukje niet meer en is het toch ‘gelijke monniken, gelijke kappen’. Misdaad loont, maar werken ook.

Jeroen Walker is advocaat in Amsterdam bij Walker & Wittensleger Advocaten

MUG prodeo September 2025, Erik van Erp